loading...

मास्टर तारासिंग कोण होते ? यांच्या बद्दल थोडक्यात माहिती

 मास्टर तारासिंग (२४ जून १८८५–२२ नोव्हेंबर १९६७)



●मूळ गाव नानकचंद.

● जन्म हरयाळ (रावळपिंडी जिल्हा) या खेड्यात एका सामान्य कुटुंबात झाला.

● वडील बक्षी गोपीचंद हे हरयाळ खेड्याचे पटवारी होते. लहानपणापासून त्यांचा ओढा शीख धर्माकडे होता.

●वयाच्या सतराव्या वर्षी त्यांनी शीख धर्म स्वीकारला.

● पदवीपरीक्षा १९०३ मध्ये उत्तीर्ण झाल्यानंतर त्यांनी शिक्षणशास्त्रातील पदविका घेतली आणि शिक्षकी पेशा स्विकारला.

● विद्यार्थिदशेत ब्रिटिशांविरुद्धच्या विद्यार्थी चळवळीचे त्यांनी अनेक वेळा नेतृत्व केले.

● १९०७ मध्ये काही मित्रांच्या सहकार्याने त्यांनी ल्यालपूर येथे खालसा विद्यालय सुरू केले व अत्यंत अल्प वेतनावर त्याच्या मुख्याध्यापकपदाची धुरा सांभाळली. या सेवावृत्तीमुळे त्यांना ‘मास्टर’ ही उपाधी लाभली.

●शीख पंथीय राजकारणात त्यांनी प्रथमपासून भाग घेतला.

●गुरुद्वारांच्या शुद्धीकरण मोहिमेत ते अग्रभागी होते.

●अखेरीस ब्रिटिशांनी गुरुद्वारांच्या किल्ल्या शिखांच्या प्रातिनिधिक मंडळाकडे दिल्या

● पुढे नाभा संस्थानच्या चळवळीत भाग घेतल्याने त्यांना काही दिवस तुरुंगवास भोगावा लागला.

● या चळवळीमुळे अकाली दलात जहाल आणि मवाळ असे दोन गट पडले.

● जहाल गटाचे नेतृत्व तारासिंगाकडे होते.

● त्यांनी इतर पक्षांबरोबर सायमन आयोगावर बहिष्कार टाकला, परंतु नेहरू रिपोर्ट विरूद्ध त्यांनी चळवळ केली.

● पुढे ते म. गांधींच्या असहकार चळवळीत सहभागी झाले आणि वायव्य सरहद्द प्रांतात जाण्याचा निर्धार केला, पण लाहोरलाच त्यांना अटक झाली.

● १९३२ मध्ये रॅम्से मॅक्डॉनल्ड यांनी जातीय निवाडां जाहीर केला असता तारासिंगांनी त्याला कडाडून विरोध केला.

● अखंड भारत असे एक राष्ट्र असावे या मताचे तारासिंग होते.

● परंतु पाकिस्तानची मागणी पुढे येताच त्यांनी वेगळ्या स्थानही खलिस्तान ची मागणी केली.

● स्वातंत्र्योत्तर कालखंडात त्यांनी स्वतंत्र पंजाबी सुभ्याची मागणी केली आणि त्याकरिता आमरण उपोषण आरंभिले.

● ४३ दिवसांचे उपोषण १५ ऑगस्ट १९६१ रोजी संपले आणि त्याबरोबरच तारासिंगाचे राजकारणातील स्थान जवळजवळ संपुष्टात आले.

● तारासिंग एक धडाडीचे वृत्तपत्रकार व लेखक होते.

● 'अकाली ते प्रदेशी' या वृत्तपत्राचे ते अनेक वर्षे संपादक होते.

● त्यांची बाबा तेगासिंग, प्रेमलगन व मेरी याद (१९४५) ही तीन पुस्तके प्रसिद्ध असून मेरी याद (१९४५) ही संस्मरणिका आहे.

● त्यांनी मुंबई व लुधियाना या ठिकाणी अनुक्रमे खालसा महाविद्यालय व गुरू नानक अभियांत्रिक महाविद्यालय यांची स्थापना केली.

● चंदीगढ येथे ते तारासिंग यांचे निधन झाले.

Post a Comment

0 Comments